Τρίτη, 6 Οκτωβρίου 2009

Σε είδα.....

Τα τελευταία χρόνια διαβάζω την Athens Voice..Όσοι έχουν διαβάσει την free press αυτή θα έχουν δει την στήλη Σε είδα στις τελευταίες σελίδες...Εκεί τόσοι και τόσοι άνθρωποι ψάχνουν να βρουν κάποιον/κάποια με τον οποίον αντάλλαξαν λίγα λόγια ή ακόμα και μονάχα μερικές ματιές κάποια ανύποπτη στιγμή , σε έναν ανύποπτο χώρο...

Αλήθεια , πόσοι από αυτούς έχουν βρει αυτό που ψάχνουν, αναρωτιέμαι συχνά..

Πρόσφατα γνώρισα μία κοπέλα.Δεν μιλήσαμε ούτε μία στιγμή.Δεν ανταλλάξαμε ούτε μία λέξη.Ωστόσο πιστεύω ότι κατάλαβα τόσα πολλά από τα βλέμματά μας που συναντήθηκαν ουκ ολίγες φορές.
Βρεθήκαμε στον ίδιο χώρο , στις εγγραφές ισπανικών στο Καποδιστριακό.Κάθησα απέναντί της εντελώς συμπτωματικά.Μιλούσε με μία φίλη της , όταν έπιασα τον εαυτό μου να έχει κολλήσει το βλέμμα του για πάνω 10 λεπτά πάνω της..Ήταν τόσο διαφορετική..Το πρόσωπό της κάθε τόσο έπαιρνε διάφορα σχήματα , που ήταν πολύ εύκολο να καταλάβεις τι έλεγε ή τι σκεφτόταν εκείνη την στιγμή..Συχνά κοιτούσε προς το μέρος μου ..Μάλλον το βλέμμα μου δεν ήταν και τόσο διακριτικό!
Τα δέκα λεπτά έγιναν 1 ώρα , ώσπου τελικά τελείωσε η αναμονή για τις εγγραφές και χώρισαν οι δρόμοι μας πριν καν το καταλάβω..Έψαξα τριγύρω να την βρω αλλά μάλλον είχε φύγει...

Νιώθω τόσο ανόητος που δεν την μίλησα..Έχω πλέον εναποθέσει τις ελπίδες μου στην θεά τύχη..Ελπίζω να κοιτάξει το Σε είδα κάποτε...Μέχρι τότε θα κρατάω "σφιχτά" στο νου μου την γλυκιά της φατσούλα..

3 σχόλια:

  1. Καλώς σε βρήκα κ γω εσένα καρκινάκι :) !

    Μα, γιατί δεν της μίλησες? Τι περίμενες? Να περάσει και άλλη μια ώρα κοιτάζοντάς την??

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Δεν ξέρω γιατί..Ίσως να είχα αποβλακωθεί από το βλέμμα της!Ίσως πάλι να φοβόμουν(μη με ρωτήσεις τι , δεν γνωρίζω ούτε ο ίδιος!)
    Το κακό είναι ότι στην ζωή , πολύ δύσκολα σου δίνεται δεύτερη ευκαιρία..Αλλά άμα διαβάζεις κοέλιο δεν μπορείς να παύεις να ελπίζεις ;-)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Φίλε μου το έχω πάθει κι εγώ..
    Ίσως να έπρεπε να γίνει έτσι.. ίσως εσύ το διάλεξες..
    Ίσως κάποτε ξανασυναντηθείτε..
    Τα σενάρια είναι πολλά κι όλα ισοπίθανα!
    Κάτι τέτοια περιστατικά είναι άξια νοσταλγίας..
    Γιατί αν νοσταλγεί κανείς, αξίζει να νοσταλγεί στιγμές που δεν έζησε, να νοσταλγεί το βλέμμα μιας περαστικής κοπέλας στο δρόμο..μια στιγμή σαν αυτή που περιέγραψες!
    Αυτά είναι τα όμορφα της ζωής..
    Καλή σου μέρα! :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή